चिनियाँ कम्युनिज्मको सय वर्षः एकमात्र उद्देश्य इसाई ध्वस्त पार्ने हो त !

-डा. डेभिड ल्यान्ड्रम

चीनले चिनियाँ कम्युनिष्ट पाटीको १०० वर्ष मनायो । तर, गगनचुम्बी वस्तु र उपभोक्ता सामानहरूको कारण मूर्ख नहुनुहोस् ।

एक सय बर्षपछि, चीन अझै पनि घनिष्ट तरिकाले कम्युनिष्ट राष्ट्र बन्छ । त्यहाँका नेताहरूले अझै पनि आफ्नो विचारधारामा झुक्न इन्कार गर्ने ईसाईहरुलाई घृणा गर्छन् ।

उन्मत्त पूर्वी जर्मनहरूले बर्लिन पर्खालको भग्नावशेषहरूमा नाँचिरहेका दृश्यहरू विश्वभरि फैलिएपछि यो लेख साम्यवादको लागि भित्तामा रहेको जस्तो देखिन्थ्यो । एकपछि अर्को राष्ट्रमा एक दलीय समाजवादी सरकारहरू पतन भइरहेका थिए । रुसले समेत कम्युनिष्ट नीतिलाई खुला रुपमा स्वीकर गर्दै गयो । लेखक फ्रान्सिस फुकुयामाले यसलाई “इतिहासको अन्त्य“ भनेर घोषणा गरे । अर्को शब्दमा भन्नुपर्दा, उदारवादी लोकतन्त्र भनेको अन्तिम विचारधारा हो र अब देखि कुनै पनि राष्ट्र चलाउने एक मात्र मार्ग, उही हो ।

त्यो वर्र्ष सन् १९८९ मा टियानानमेन स्क्वायरका विद्यार्थीहरुले प्रजातन्त्रको लागि प्रदर्शन गरे जहाँ स्वतन्त्र बोली, स्वतन्त्र प्रेसका लागि आव्हान गरियो । यद्यपि, त्यो सरकारविरुद्वको प्रदर्शन फरक ढंगले टुंगियो । यसलाई चिनियाँ अधिकारिहरुले विरलै इतिहासको मान्यता दिए । यस्तो देखिन्थ्यो कि चिनियाँ कम्युनिज्म पोलिस, युगोस्लाभियन र अन्य सोभियत मोडल भन्दा फरक धारमा गइरहेको थियो । चिनियाँ कम्युनिष्ट पार्टी सन् १९२१ मा स्थापित भएको थियो । सीसीपी एक निरन्तर आफ्नो नीतिमा अगाडि बढ्दै गयो । एक विशाल शक्तिको रुपमा स्थापित भयो । यसले निरन्तर आफ्नो शैली परिवर्तन गर्दै अगाडि बढ्दै शक्तिशाली भइरहेको छ ।

सत्ता कब्जा गर्न सीसीपीले ‘एक राष्ट्र – दुई प्रणाली’ को नीति अनुसरण गर्न थाल्यो जहाँ सामाजिक र राजनैतिक माक्र्सवाद, स्वतन्त्र बजार पूँजीवाद साथसाथै चल्थ्यो । यसलाई पश्चिमी निगमहरुले शोषण गर्न प्रयास गर्यो । तर, विफल हुँदै गयो । ब्रेजिट रोल आउट भयो, त्यसपश्चात चीन हाम्रो सबैभन्दा ठूलो आयात बजार भयो । हामीले इलेक्ट्रिकल ग्याजेटहरु, कपडाहरु, स्वास्थ्यका लागि पीपीई र कोभिड परिक्षण किटहरुमा अर्बौ खर्च गर्ने गर्छौँ । मानिसहरु प्रायः चीनलाई कम्युनिष्ट राष्ट्रको नाममा चिन्ने गर्दछ ।

सीपीसीको शतवार्षिकी समारोहमा सम्बोधन गर्दै पार्टीका महासचिव तथा चिनियाँ राष्ट्रपति सी जिनपिङ। तस्बिर : सिन्ह्वा

चीनको चमकदार गगनचुम्बी भवन र स्मार्टफोनहरुप्रति भ्रमित नहुनु होस् । यो देश एक सय वर्षपछि अझै धेरै अनिवार्य माक्र्सवाद राष्ट्र बन्छ । जुन देशले धार्मिक स्वतन्त्रताको ख्याल गर्छ उनीहरुलाई यो निकै चिन्ताको विषय हो । सीसीपीले उक्त देशको भावना र धार्मिक स्वतन्त्रतालाई कुल्चदै जाने छ । निसन्देह हामी अध्यक्ष माओको सांस्कृतिक क्रान्तिको दिनमा छैनौँ । त्यस बेला कम्तीमा ४५ करोडको मृत्यु भएको थियो । त्यस बेला थुप्रै चर्चहरुलाई बन्धनमा राखियो र त्यहाँ रहेको पादरीहरुलाई पनः शिक्षा दिइयो । यद्यपि धार्मिक स्वतन्त्रताको पूर्व निर्धारण गर्न वा अन्य प्रकारको स्वतन्त्रता कायम गर्न चीन धैरै गरिब छ । र, गरिब हुँदै गइरहेको छ ।

विश्वमा यस्ता ५० देश छन् जहाँ क्रिस्चियनहरु निकै सताइने र भेदभाव भोग्छन् । यसमा चीन यस वर्ष १७ औँ स्थानमा छ । यो एउटा झस्काउने प्रवृत्ति हो । यसले पार्टी र राष्ट्र गहिरो विरामी भएको संकेत गर्दछ । चीनले इसाई वा अन्य धर्मका मानिसहरुलाई सताउने कदम चालेको छ । नयाँ युगमा चीनले सताउनका लागि इसाई धर्माबलम्बीहरुको विना कागजी प्रक्रिया गरि चर्च ध्वस्त गर्ने, पादरीहरुलाई यातना दिइने गर्दछ । त्यसबाट निस्किएका मानिसहरुले जबरजस्ती सीसीपीको प्रशंसा गर्ने बनाउँथे । चिनियाँ राज्यहरुको विचारधारासँंग मिल्ने गरी बाइबललाई बनाइएको छ ।

४० वर्ष अघि चीनमा एक रातमा करोडौं बाइबल तस्करी गरिएको थियो । आज, धर्मशास्त्रको पहुँच चुनौतीपूर्ण भइरहेको छ । बाइबलको उपलब्धतामा एउटा क्लापडाउन भएको छ, जबकि चीनमा अनलाइन बाइबल अनुप्रयोगहरू र क्रिश्चियन च्याट रूमहरू बन्द गरिएका छन् । टेक्नोलोजीलाई सीसीपीले हतियार बनाएको छ ।

इबरस्पेसले आफ्नै नागरिकहरूमाथि नियन्त्रणको नयाँ शैली बनेको छ । जुन डिजिटल उत्पीडनको युगको वर्णन गर्दैछ । यसले दमनकारी शासनहरूलाई निर्यात गर्दैछ ।
अनलाइन सेन्सरशिपको साथसाथै चर्चहरूलाई अनुहार पहिचान टेक्नोलोजी पनि राख्न जबरजस्ती गरिन्छ । ताकि राज्यले लग–इन गर्न सकोस् । मोबाइल फोन टेक्नोलोजीले प्रभावकारी ढंगले नागरिकहरूलाई ट्र्याक गर्दछ । यी सबै कुरा चीनको ’सामाजिक प्रणाली’ सँग एकीकृत गर्दछ । जसले शिक्षा, रोजगारी र आपराधिक न्याय प्रणाली जस्ता दैनिक क्रियाकलापहरूको असंख्य मसीहीहरूमाथि दमन गर्न सक्षम छ ।

चिनियाँ राज्यको पहिचानको रुपमा स्थापित भइरहेको चिनियाँ राष्ट्रपति सी जीङपिङ सीसीपीको निती वा घरेलु नितीमाथि आक्रमण गर्ने व्यक्ति वा समूहहरुका लागि हालसालै विश्वभर चलिरहेको कोभिड–१९ ले प्रकाश पार्दछ । यस बीच चीनले आफ्नो ग्रेट पोलिटिक्स र मिडियालाई विस्तार गर्यो । इसाईको धर्मग्रन्थ बाइबललाई आफ्नो तरिकाले निर्माण गरेरे चीनले आफ्नै राष्ट्रमा अधिक क्रिस्टनको अखाडा बनाइसकेको छ । चीनमा करिब १० करोड क्रिस्टन विश्वास गर्ने मानिस रहेका छन् । त्यहाँ सीसीपीको सदस्य भन्दा बढी क्रिस्टेनको संख्या भएको छ । त्यहा ७ प्रतिशतले चर्चहरुको विस्तार भइरहेको छ । यो दूई दशकको अन्तरालमा चीन अत्याधिक क्रिस्टेनहरुको समूह भएको देश बनेको छ । चीन यस विषयलाई लिएर चिन्तित छ ।

सीसीपीले आफ्नो रक्तपातपूर्ण र क्रुर अस्तित्वको सय वर्ष मनायो । चीनको शाही शासनले सबै स्वतन्त्र समाजहरुको लागि स्पष्ट र वर्तमान खतराको प्रतिनिधित्व गर्दछ । यो चुनौतीको सामना गर्न महत्वपूर्ण राजनीतिक संकल्पको आवश्यक पर्दछ । चिनियाँ कम्युनिष्ट पार्टीले पुँजीवाद, राष्ट्रवाद लगायतका विचारधारा आफूमा समावेश गरेको छ । चीनमा बाइबलको तस्करी पश्चात त्यहाँ गृह युद्धको शुरुवात भयो ।

चीन भित्र यो प्रार्थना र सु–समाचारको शक्ति हो कि इसाईहरूले निरंकुशताको फलामलाई जवाफ दिन आवश्यक छ । यो सु–समाचार हो जसले मानिसहरूलाई स्वतन्त्रता दिन्छ । स्वतन्त्रता यति खतरनाक छ कि यसले सीसीपीको भविष्यको अस्तित्वलाई चुनौती दिन्छ ।

(डा.डेभिड ल्यान्ड्रम ओपन डोर्स युके र आयरल्याण्डका वकालत गर्ने निर्देशक हुन् । यो आलेख क्रिस्चियन टुडेमा प्रकाशित भई भावानुवाद गरिएको हो)

-रिपोर्टर्स नेपालबाट